SPREKENDE CIJFERS OVER WONEN IN VLAANDEREN

• Bijna één op vijf huurwoningen is van slechte kwaliteit tegenover toch nog 1 op 10 woningen bewoond door de eigenaar-bewoner. (Een uitwendig onderzoek naar de kwaliteit van de woningen in Vlaanderen. Verslag van de survey 1994/1995, Ministerie van de Vlaamse gemeenschap, 1996) 

• De huurprijzen voor woningen met een onvolledige comfortuitrusting (bad en/of centrale verwarming ontbreken) zijn over de periode 1992-1997 sterker gestegen dan de huurwoningen met volledige comfortuitrusting, namelijk met 38,8 % tegenover 26,3 % voor huurwoningen met volledige comfortuitrusting ( Pannecoucke, I., De Decker, P. & Goossens, L., Onderzoek naar de mogelijkheden voor de integratie van de particuliere huurmarkt in het Vlaams Woonbeleid. Eindrapport, UFSIA – OASeS, 2003) 

• 72.000 gezinnen staan op de wachtlijst voor een sociale woning. (Persmededeling Vlaams minister van Wonen, Marino Keulen, 26 maart 2004)

• De wachttijden voor een sociale woning lopen makkelijk op tot 5 jaar. 

• Studies hebben aangetoond dat er eigenlijk nood is aan minstens 100.000 bijkomende sociale huurwoningen. (Meulemans, B., Geurts, V. & De Decker, P. , Doelgroepen van het woonbeleid. Een analyse van de woonproblemen in Vlaanderen, Ministerie van de Vlaamse gemeenschap, 1996) Aan een investeringstempo van 15.000 bijkomende sociale huurwoningen per periode van vijf jaar, duurt het 33 jaar of minstens 7 legislaturen vooraleer het tekort is weggewerkt. (Inslegers, G., Armoede en sociale uitsluiting. Eindverslag van het derde vooruitgangscongres inzake de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting in Vlaanderen, 2003)

• Vlaanderen heeft slechts 6 % sociale huurwoningen. In Engeland is dat 21 %, in Frankrijk 16 %, in Duitsland (exclusief DDR) 17 %, Denemarken 19 % , Zweden 20 %, Finland 16 % en in Nederland zelfs 35 %. (‘Housing Statistics in the European Union 2002’, Direction Générale de l’ Aménagement du Territoire, de Logement et du Patrimoine,Région Wallon, 2003 )

• Tijdens deze legislatuur zijn we reeds toe aan onze vijfde! Minister van Wonen.

• Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat huisvesting in België de eerste oorzaak van armoede is. (Dewilde C. & De Keulenaer, F. (2002) Huisvesting, de ‘vergeten’ dimensie van armoede, Ruimte en Planning, 22, blz. 99-115) 

• Voor 30 % van de Belgische huishoudens in een eigen woning moeilijk haalbaar. (Meulemans, B., Geurts, V. & De Decker, P. , Doelgroepen van het woonbeleid. Een analyse van de woonproblemen in Vlaanderen, Ministerie van de Vlaamse gemeenschap, 1996) 

• Van de 2 miljard euro (80 miljard BEF) overheidsstromen (zowel federale als Vlaamse) die op jaarbasis naar huisvesting in Vlaanderen gaan, gaat liefst 1,5 miljard euro (63 miljard BEF) naar eigendomsverwerving, terwijl 20 % van de bevolking zich dat niet kan permitteren. Maar bovenal: 

• 40 % van het overheidsgeld dat besteed wordt aan huisvesting gaat naar de 20 % rijkste gezinnen. De 20 % armste gezinnen, m.a.w. zij die de steun het meest nodig hebben, genieten van 10 % van het voordeel. (De Decker, P., Wie geniet van de overheidsuitgaven voor wonen in Vlaanderen ?, Planologisch Nieuws , 2000, blz. 8-35)

• Inkomen = netto beschikbaar jaarinkomen uit arbeid (hoofdactiviteit en nevenactiviteiten) en inkomen uit sociale uitkeringen 
  

Bron: Huishoudbudgetonderzoek 2001, bewerking Griet Cattaert HIVA
Van Dam & Geurts (2000) op basis van CSB-enquête 1997